نحوه انتخاب ویلچر مناسب

برای برخی از بیمارانی که به طور موقت یا دائم قادر به راه رفتن نیستندویلچروسیله حمل و نقل بسیار مهمی است زیرا بیمار را به دنیای بیرون متصل می کند.انواع مختلفی از ویلچرها وجود دارد و فرقی نمی کند که چه نوع آن ها باشدویلچر، باید آسایش و ایمنی مسافران را تضمین کند.هنگامی که کاربران ویلچر دارای یکویلچرکه به خوبی با آنها سازگار است و می تواند به خوبی عمل کند، از یک طرف، آنها اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنند و عزت نفس بالاتری دارند.از سوی دیگر، به آنها اجازه می دهد تا به طور مستقل در زندگی اجتماعی شرکت کنند، مثلاً با رفتن به محل کار یا مدرسه، دیدار با دوستان و شرکت در سایر فعالیت های اجتماعی، در نتیجه کنترل بیشتری بر زندگی خود به آنها می دهد.

1

خطرات نادرست ویلچر

نامناسبویلچرمی تواند باعث شود بیماران وضعیت نشستن ضعیفی داشته باشند، وضعیت نشستن نامناسب به راحتی باعث ایجاد زخم فشاری می شود، در نتیجه خستگی، درد، اسپاسم، سفتی، تغییر شکل، برای حرکت سر، گردن و بازو مناسب نیست، برای تنفس مناسب نیست، هضم غذا، بلع، مشکل در حفظ تعادل بدن، آسیب به عزت نفس.و هر کاربر ویلچری نمی تواند به درستی بنشیند.برای کسانی که پشتیبانی کافی دارند اما نمی توانند به درستی بنشینند، ممکن است به شخصی سازی خاصی نیاز باشد.بنابراین، بیایید در مورد نحوه انتخاب درست صحبت کنیمویلچر.

اقدامات احتیاطی برای انتخاب صندلی چرخدار

مکان های اصلی فشار برویلچرکاربران عبارتند از ندول ایسکیال، ران و حفره و ناحیه کتف.بنابراین، هنگام انتخاب یکویلچر، باید توجه داشته باشیم که آیا اندازه این قطعات برای جلوگیری از ساییدگی پوست، سایش و زخم فشاری مناسب است یا خیر.

در ادامه به معرفی مفصل می پردازیمویلچرروش انتخاب:

انتخاب ویلچر

1. عرض صندلی
معمولاً 40 تا 46 سانتی متر طول دارد.هنگام نشستن فاصله باسن یا بین دو رشته را اندازه بگیرید و 5 سانتی متر به آن اضافه کنید تا بعد از نشستن از هر طرف 2.5 سانتی متر فاصله ایجاد شود.اگر صندلی خیلی باریک باشد، ورود و خروج از آن دشوار استویلچر، و بافت های باسن و ران فشرده می شوند.اگر صندلی خیلی پهن باشد، محکم نشستن آسان نیست، کار با ویلچر راحت نیست، اندام های بالایی به راحتی خسته می شوند و ورود و خروج از در دشوار است.

2. طول صندلی
معمولاً 41 تا 43 سانتی متر طول دارد.فاصله افقی بین باسن خلفی و عضله گاستروکنمیوس ساق پا را هنگام نشستن اندازه بگیرید و اندازه را 6.5 سانتی متر کاهش دهید.اگر صندلی خیلی کوتاه باشد، وزن به طور عمده روی ایسکیوم می افتد، به راحتی باعث فشار موضعی بیش از حد می شود.اگر نشیمنگاه بیش از حد بلند باشد، حفره پوپلیتئال را فشرده می کند و بر گردش خون موضعی تأثیر می گذارد و به راحتی پوست را تحریک می کند.برای بیمارانی که ران‌های کوتاه یا انقباض خمیدگی لگن و زانو دارند، بهتر است از صندلی‌های کوتاه استفاده کنند.

3. ارتفاع صندلی
معمولاً 45 تا 50 سانتی متر طول دارد.هنگام نشستن فاصله پاشنه (یا پاشنه) را از حفره پوپلیتئال اندازه بگیرید و 4 سانتی متر اضافه کنید.هنگام قرار دادن پدال ها، تخته باید حداقل 5 سانتی متر از زمین فاصله داشته باشد.صندلی برای یکویلچر;اگر صندلی خیلی پایین باشد، استخوان های نشسته وزن زیادی را تحمل می کنند.

4. کوسن صندلی
برای راحتی و جلوگیری از زخم بستر، بالشتک ها باید روی صندلی صندلی aویلچر.بالشتک های معمولی شامل فوم (ضخامت 5 تا 10 سانتی متر)، ژله و کوسن های بادی هستند.یک ورق تخته سه لا به ضخامت 0.6 سانتی متر را می توان در زیر بالشتک صندلی قرار داد تا از فرورفتن صندلی جلوگیری شود.

5. تکیه گاه
مزایای ویلچرها بسته به ارتفاع پشت آنها متفاوت است.برای دفاع پایینویلچرارتفاع تکیه گاه آن فاصله از سطح نشسته تا زیر بغل است و 10 سانتی متر دیگر کاهش می یابد که برای حرکت اندام های فوقانی و بالاتنه بیمار مساعدتر است.ویلچرهای پشت بلند پایدارتر هستند.ارتفاع تکیه گاه آنها ارتفاع واقعی سطح نشستن تا شانه ها یا بالش پشتی است.

6. ارتفاع نرده
هنگام نشستن، بازو عمودی است و ساعد روی تکیه گاه صاف است.ارتفاع از سطح صندلی تا لبه پایینی ساعد را اندازه بگیرید.اضافه کردن یک ارتفاع مناسب 2.5 سانتی متری به حفظ وضعیت و تعادل صحیح بدن کمک می کند و باعث می شود اندام فوقانی در موقعیتی راحت قرار گیرد.تکیه گاه دست خیلی بلند است، بازو بالا مجبور به بلند شدن است، به راحتی خسته می شود.اگر تکیه گاه خیلی پایین باشد، بالاتنه باید برای حفظ تعادل به جلو خم شود، که نه تنها به راحتی خسته می شود، بلکه ممکن است بر تنفس نیز تأثیر بگذارد.

7. سایر لوازم جانبی ویلچر
طراحی شده برای پاسخگویی به نیازهای بیماران خاص، مانند افزایش سطح اصطکاک دسته، گسترش ترمز، دستگاه ضد ضربه، استراحتگاه دستی نصب و راه اندازی دسته، یا مناسب برای غذا خوردن، نوشتن.ویلچر جدول و غیره

جوماوبیجینگ

در سال 2002، بنیانگذار ما، آقای یائو، به دلیل مشاهده زندگی ناگوار همسایگان خود، مصمم شد به همه افراد دارای نقص حرکتی اجازه دهد تا روی ویلچر سوار شوند و از خانه بیرون بروند تا دنیای رنگارنگ را ببینند.بدین ترتیب،جومائوبرای ایجاد استراتژی دستگاه های توانبخشی تاسیس شد.در سال 2006، آقای یائو به طور تصادفی با یک بیمار پنوموکونیوزی ملاقات کرد که گفت آنها افرادی هستند که روی زانو به جهنم می روند!رئیس جمهور یائو عمیقاً شوکه شد و یک بخش جدید - تجهیزات تنفسی - راه اندازی کرد.متعهد به ارائه مقرون به صرفه ترین تجهیزات تامین اکسیژن برای افراد مبتلا به بیماری های ریوی: ژنراتور اکسیژن.

او 20 سال است که همیشه معتقد است: هر زندگی ارزش بهترین زندگی را دارد!وجومائوتولید تضمین کننده زندگی با کیفیت است!


زمان ارسال: نوامبر-21-2022